• มิถุนายน 6, 2021

เมืองมรดกโลก

เมืองมรดกโลก

เมืองมรดกโลก หมู่เกาะกาลาปาโกส

เมืองมรดกโลก หมู่เกาะแห่งนี้นั้นเริ่มลักษณะเด่นที่ระบบนิเวศ โดยเฉพาะเต่ายักษ์ ซึ่งภาษาสเปนโบราณเรียกว่า กาลาปาโก ที่มาของหมู่เกาะนี้เรียกว่า ด้วยสาเหตุที่หมู่เกาะเหล่านี้นั้นเป็นสนใจกับผู้คนหมู่มากส่วนนักวิทยาศาสตร์จะเข้าไปศึกษาเพื่อทำงานวิจัย เปอเซอร์ที่นักวิทยาศาสตร์นั้นสนใจ คือ 1.สัตว์ที่อยู่ในท้องถิ่นนั้นเยอะมาก 2.สัตว์ร่วมอาศัยชนิดอื่น ๆ 3.นกฟินซ์กาลาปาโกส

เมืองมรดกโลก หมู่เกาะกาลาปาโกส

ได้มีการพัฒนา ตนเองขึ้นมาหลายชนิดจาก บรรพบุรุษเดียวกัน ผู้ที่ได้ตั้งหมู่เกาะนี้นั้นเป็นชาวเอกดอรน์ โดยมากจะเป็นบนเกาะซันกริสโตบัส หมู่เกาะแห่งนี้นั้นได้สะสมของการรวมตัวจากภูเขาไฟ เมื่อราว 7-9 ล้านปีมาแล้วนั้น แม้เมื่อ ค.ศ ที่20 ก็ยังพบเห็นการเกิดภูเขาไฟอยู่ประปราย ด้วยพื้นผิวที่ขรุขระอันเกิดขึ้นด้วยความร้อนของภูเขาไฟ ปล่องภูเขา และหน้าผาก และเกาะที่ใหญ่ที่วสุดนั้นก็คือเกาะอัลเบมาร์ล  หรือ เกาะอิชาเบลา  รูปร่างเป็นฉาก ด้วยความยาวทั้งหมด 132 กิโลเมตร

เมืองมรดกโลก น่าค้นหา

เมืองมรดกโลก มีพื้นที่ทั้งหมดการครอบครองของหมู่เกาะคิดเป็นครึ่งหนึ่ง ในจุดที่สูงที่สุดของหมู่เกาะนั้นก็คือ ภูเขาอาชุล สูง1,689 เมตร หมู่เกาะนี้ยังมีภูเขาไฟที่ชื่อว่าภูเขาไฟวูล์ฟ  ตั้งอยู่ที่ทางตอนเหนือของเกาะอิซาเบลาไปหลายไมล์ หมู่เกาะกาลาปาโกสเป็นหมู่เกาะที่อยู่ไกลกับชายฝั่งของวาดอร์ประมาณ 965 กิโลเมตร หรือว่าประมาณ 600 ไมล์ ทำให้เกิดกระแสน้ำทั้ง 3 สายไหลผ่าน นั้นคือ กระแสน้ำอุ่นจากทางด้านเหนือ กระแสน้ำเย็นจากทางใต้ แล้วก็กระแสน้ำเย้นที่ไหลมาจากทางทิศตะวันตกของเกาะ เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2378 ชาร์จ ดาร์วิน เดินทางแวะที่หมู่เกาะกาลาปาโกส โดยการพักในหมู่เกาะนี้ปนระมาณ 5 สัปดาห์ ซึ่งเขานั้นได้เดินทางด้วยเรือบีเกิล ได้แวะที่เกาะใหญ่ 4 เกาะ คือ เกาะชาร์จ เกาะแชแทม เกาะอัลเบอร์มาร์ล เกาะเจมส์

 โดยเขานั้นใช้เวลาประมาร 19 วัน  เมืองมรดกโลกเพื่อเก็บตัวอย่างที่สะสม และสังเกตุลักษณะ  ทางพฤกษศาสตร์ และสัตววิทยาของที่นี่

เมืองมรดกโลก น่าค้นหา

ด้วยสัตว์ที่เริ่มมีการลดจำนวนลงนั้น  รวมทั้งปลาวาฬ และแมวน้ำขนเฟอร์  ซึ่งในปัจจุบันนั้นจะถูกจับจนเกือบสูญหาย ด้วยบางชนิดนั้นจะสูญหายไปแล้วสะส่วนใหญ่ เพราะศัตรูจากถิ่นอื่นที่นักเดินทางที่นักเดินเรือนั้นเข้ามาหลังจากรับบาลเอกวาดอร์ยึดครองหมู่เกาะนี้

เมื่อปี พ.ศ 2375 เริ่มมีการตั้งหมู่เกาะ ในสมัยที่ดาร์วินนั้นแวะมาที่นี่นั้นเพิ่งการเริ่มตั้งนิคมมาตั้งเพียง 3 ปี เมืองมรดกโลกแต่ก็ยังมีสุกร และแพะจรจัดอยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งสัตว์เหล่านี้มักจะเป็นที่ไม่ค่อยถูกกับสัตว์ต่าง ๆ บนเกาะ ส่วนในเรื่องของการท่องเที่ยวบนหมู่เกาะจะมีข้อจำกัดมากกว่าแต่ก่อนเพราะเริ่มมีการอนุรักษ์สัตว์น้ำมากยิ่งขึ้น เพื่อลดความสูญเสียของสัตว์ ด้วยการดูแลของศูนย์กลางบริหารหมู่เกาะกาลาปาโกสอยู่ที่

เมืองปวยร์โตบาเกรีโซโมเรโน ด้วยเหตุผลทางการรักษาระบบนิเวศในข้างต้นนั้นทำให้หลายหน่วยงานนั้นเข้ามาช่วยเหลืออนุรักษ์พันธุ์สัตว์ รวมทั้งสภาพผิวระบบนิเวศ นอกจากหน่วยงานของรัฐบาลแล้วนั้น ยังมีกลุ่มของทางด้านเอกชน และเพื่อนกาลากาโกส

 กองทุนเพื่อธรรมชาติ ด้วยเหตุผลว่าทำไมถึงเป็นการเลือกให้เป็นเมืองมรดกโลกนั้น หมู่เกาะนั้นเป็นตัวอย่างที่เด่นชัดของการเป็นตัวแทนทางด้านวิวัฒนาการ สำคัญต่าง ๆ ในสมัยอดีต เมืองมรดกโลกเช่น ในยุคของสัตว์ เลื่อนคลาน ยุคของน้ำแข็ง ซึ่งสามารถเห็นถึงการพัฒนาการความหลากหลายของทางธรรมชาติบนพื้นโลก การเป็นตัวแทนเกี่ยวกับการเป็นตัวแทนการเปลี่ยนแปลงทีสำคัญทางธรณีวิทยาหรือวิทยาการ และวัฒนาการทางชีวภาพ การปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์ต่อสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ เช่น ภูเขาไฟ การเกษตรกรรมขั้นบันได เมืองมรดกโลกด้วยเอกลักษณ์ ที่หายากหรือสวยงามเป็นพิเศษ เช่น ภูเขา น้ำตก แม่น้ำ ภูเขา  เป็นถิ่นที่สัตว์และพันธุ์พืชที่หายากหรือว่าตกอยู่ในสภาวะที่อันตราย แต่ก็ยังคงสามารถดำเนินชีวิตอยู่ได้ ยังคงดำเนินชีวิตอยู่ได้ รวมถึงระบบนิเวศอันเป็นแหล่งรวมความสวยงามพืชและสัตว์ทั่วโลก ให้ความสนใจด้วย

สำหรับใครที่ไม่อยากพลาด รีวิวเมืองมรดกโลก น่าอ่านแบบนี้ สามารถติดตามได้ที่ >> oprst ขอบคุณที่รับชม .

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *